Nieuwe foto's tweede helft 2006...

t'Is zowat een half jaar geleden dat we nog eens een update hebben gedaan voor de blog... Wat foto's van de laatste 6 maanden:

Newsflash: Doorbraak in Schotland....

Hoewel we al twee eerdere verhaaltjes in klad klaar hebben (wachten op de bijhorende foto's om gepubliceerd te worden), nu eerst een nieuwsflits, live coverage als het ware....:

Ze hadden het bij de Schotse Kind en Gezin al enige tijd voorspeld en vijf minuten geleden ontdekten we het resultaat: Tamsins eerste tandje is doorgebroken! Voor de geinteresseerden: het gaat om de linkse van midden onder.

Quinten op bezoek

Gegeven de vroegrijpheid van de hedendaagse jeugd, en vooral van de Britse, hadden we voorgenomen om streng te zijn als het over contacten met leden van het andere geslacht gaat.
Maar het is al zover, er is al een vriendje komen logeren: Quinten.. Hij is met zijn negen maanden dan ook nog eens veel ouder dan onze Tamsin......!
Eerlijkheidshalve moeten we toegeven dat ook wij Quintens bezoek echt op prijs stelden. Hij bracht namelijk ook zijn mama en papa Frie en Chris mee en dat logeren gebeurde voornamelijk in de B&B aan de overkant van de straat.



Tamsin was erg enthousiast over dit bezoek. Dat Quinten lang en knap was, had ze bij vroegere ontmoetingen al kunnen vaststellen. Nu is ze ook erg onder de indruk ven zijn brede culturele interesses.


Quinten wou zijn bezoekje aan ons namelijk ook combineren met het verdiepen van zijn kennis over de Schotse cultuur en geschiedenis.
Een dagje Edinburgh, waar vooral de Royal Mile hem wel boeide, diende als smaakmaker voor meer en achtereenvolgens bezochten hij en Tamsin ook nog Roslin Chapel op vrijdag en Stirling Castle op zaterdag. Wij mochten natuurlijk mee....



Quinten stond er tijdens dit bezoek ook op wat culinaire cultuur op te snuiven en dus gingen we met zijn allen naar een leuk Indisch restaurantje.


Op onze laatse avond samen nam alles even een dramatische wending: op de terugweg van Stirling gaf onze al terminaal zieke Fiat er de brui aan, op een van de drukste punten van de (halve) ring rond Edinburgh.
Maar weerom toonde Quinten zich meester van de situatie. Als een echte gentleman nodigde hij Tamsin en haar mama uit in de ouderlijke Audi om de rest (300 m) van de reis verder te zetten. Papa Jan bleef achter tot de AA kwam. En nee, dit zijn niet de anonieme alcoholisten, wat gegeven de buien van de Fiat niet zo verwonderlijk zou zijn, maar wel de plaatselijke VAB.

Al bij al was het toch een geslaagde trip voor alle partijen. Dat deze ervaring vooral voor Quinten een verrijkende ervaring was, bleek trouwens terug thuis: zijn eerste tandje is er ! Waarvoor dikke proficiat!

Quintens Schotse reisperikelen zijn trouwens ook te lezen op zijn website: http://quinten.vanhumbeeck.com

5 maand !

Een kleine week geleden is dochterlief 5 maand geworden en haar 5e maand was een drukke maand! Eerst en vooral is onze juffrouw gedoopt. Jawel er loopt, of euh beter er kruipt, enfin er is dus een klein rooms katholiekje bij op deze planeet. En als dat nog niet genoeg was voor 1 dag, kreeg ze er meteen nog een baby-borrel bovenop. Voor foto's van beide hoogst heuglijke gebeurtenissen: zie onze vorige blog-entry.

Ook heeft Tamsin haar eerste Paasdag meegemaakt. Jammer genoeg zonder de paasklok. De paasklok komt blijkbaar alleen op bezoek in 'katholieke landen". Hier komt de Easterbunny met de chocolade eitjes en aangezien we bunnies genoeg hebben in de tuin zaten we wel goed. Dat dachten we ten minste, maar........ zoals de paasklok in Belgie heel onlogisch naar Rome vliegt om eieren van Belgische chocolade mee te brengen, zo verdeelt de paashaas hier verpakte eitjes van Britse chocolademerken. En zeg nu zelf : Belgische of Britse chocolade.....
Maar vermoedelijk zagen mama en papa daar meer vanaf dan Tamsin zelf. Ten eerste: ze mag het spul toch nog niet eten en ten tweede: op paasdag mocht ze voor het eerst naar zee. Het weer zat niet echt mee maar de knappe surfende mannen maakten veel goed ;-)




Vorige woensdag, op haar 5e vermaanddag, was het echter stralend lenteweer dus the official photoshoot ging weer buiten door. Hieronder dus: Tamsin 5 maanden oud !




Klein nawoordje: Omdat ons intrieste paas-chocolade verhaal bij de lezer geen slapeloze nachten zou veroorzaken en massale verzending van hulppaketten, moeten we er eerlijkheidshalve aan toevoegen dat de week voor pasen de paasklok speciaal, omwille van ons verblijf in Belgie al een vervroegd bezoek bracht bij oma en opa Merksplas en dat hij eveneens een ladinkje achterliet bij oma en opa Zuienkerke dat door oma werd meegebracht op haar bezoek 2 weken later....

Doop en geboorteborrel

Voila: al enkele foto's van de doop en borrel van 8 april.






Opa Zuienkerke






















Moeder en zoon: Tante Katrien en neefje Douwe





















































Viergeslacht: Tamsin, mama Indra, Oma Monica en overgrootmoeder Elodie












Tamsin met opa en oma Merksplas







Oma Zuienkerke met kleinkindjes: neefje Lander en Tamsin

Spring break in Belgium

De eerste week van de paasvakantie waren we weer even in ons moeder/vaderland (oa voorbereidingen van Tamsins doop en borrel). Enkele dagjes Zuienkerke en enkele dagjes Merksplas....

Oma Zuienkerke, sinds kort op pensioen, geeft nog eens les: hoe verzorgt men een baby......





















Tamsin en tante Sigrid






















Tamsin haalt haar rijbewijs dus waarschijnlijk op vroegere leeftijd dan haar mama....














In de zetel met nonkel Jan en tante Liesbeth





















Tamsin en neefje Douwe

Verzameldrift?

Men zou zich kunnen afvragen: wat doet een baby eigenlijk een hele dag. In het begin waren vooral slapen en eten de voornaamste activiteiten van Tamsin maar nu ze wat ouder is en langer wakker blijft heeft ze eindelijk tijd voor hobbies.
Sommige van die hobbies deelt ze duidelijk met veel van haar leeftijdgenootjes: voettrappelen, kwijlen, pamper vullen en algemeen schattig liggen wezen zijn daar enkele van. Ook houdt Tamsin zich momenteel bezig, wederom net als haar leeftijdgenootjes, met het aanleren van (heel) vreemde talen waar heel intensieve taalpractica bij lijken te horen.


Echter, zij heeft ook een (zelfs letterlijk) meer obscure hobby: Tamsin verzamelt! en meer bepaald: zij verzamelt pluis!, in allerhande vormen en kleuren, en ze verzamelt die tussen haar vingertjes maar vooral tussen haar tenen! De verzameling is enorm ambitieus: pluis van witte sokjes, van grijze, ook pluis van truien van papa en truien van mama. Tot haar grote frustratie lijken mama en papa deze eerste uiting van artistieke belangstelling niet te waarderen, erger nog, ze houden de verdere ontplooiing ervan zelfs tegen! Elke dag opnieuw wordt met behulp van water, babybadprodukt en washandje de complete verzameling om "zeep" geholpen. Maar tot nu toe geeft Tamsin niet op!



Tamsin wil hierbij vragen of er nog baby's (liefst tussen 0 en 12 maanden oud) zijn die haar hobby delen en geinteresseerd zijn in ruiltransacties (kwestie van gamma van de verzameling uit te breiden). Ook kijkt zij verlangend uit naar de zomer: de sokloze dagen openen weer tal van nieuwe mogelijkheden.......

3 maand !!!

Vorige week vrijdag, 3 maart, is Tamsin 3 maand oud geworden. Om dat te vieren viel er hier rond Edinburgh een pakje sneeuw. (Schotland en sneeuw, dat is toch niet uitzonderlijk, zul je denken. Maar het weer rond Edinburgh wordt beinvloed door de Firth of Forth, de inham net boven Edinburgh, die voor iets warmere lucht zorgt. Dus hoewel het hier ten zuiden en ten noorden regelmatig sneeuwt in de winter, geldt dat niet voor groot Edinburgh).
Ons tuintje zag er meteen sfeervol uit en dus werd dochterlief warm aangkleed voor een
"3month birthday photoshoot" in de tuin.




Drie maand... Dat begint te tellen, he. Zeker hier in Groot-Brittannie waar de meisjes nogal vroegrijp zijn. Jaja, ook onze Tamsin wordt beinvloed door de Britse streken. Zo heeft zij in februari, gedurende haar derde levensmaand dus, haar puberteit al doorgemaakt.....
Even serieus nu en een woordje uitleg: Tamsin vertoont zelfs nu nog enkele tekenen van het verschijnsel baby-acne. Een puistjesachtige kwaal, typisch voor baby's en waarvan onze schat als het ware verschillende vormen heeft tentoongesteld. Het zou ontstaan door een overdadige talgafscheiding als gevolg van mama's hormonenhuishouding (naar schijnt vooral bij borstvoedingbaby's). Neefjes Lander en Douwe en ook vriendje Quinten hadden ervoor gewaarschuwd maar eind januari vertoonde het gezichtje van dochterlief slechts enkele eenzame rode vlekjes. Veel te vroeg gejuicht echter, want plots waren ze daar in grote getale, van de ene dag op de ander. Niet zozeer op haar gezicht, waar het bleef meevallen, maar op haar hoofdje waar ze uiteindelijk een korstje, als een mutsje, vormden, hier bekend onder de naam cradle cap. Reactie van de health visitor ( plaatselijke kind en gezin): niet veel aan te doen, korstjes lossen met amandelolie en geduld hebben. De baby heeft er geen last van.
Tja, dat is dus het voordeel van baby-acne, he. De weerloze slachtoffertjes kijken nog niet echt in de spiegel dus blijven cool en relaxed onder hun plaag. Als ze straks zestien is en geteisterd wordt door de real thing, komen we er zo makkelijk niet vanaf!

Gunshot Aerts

"Hallo, ik ben Tamsin Aerts, ik ben twee maanden, en doe een geweer na."

We vermoeden dat Tamsin doorheeft dat ze een meisje is... en beseft dat ze later niet met de jongens wedstrijden kan houden in wie-het-verst-kan-plassen (for the record: de papa heeft daar nooit aan meegedaan). Maar daar had ze wat op gevonden...

Omdat de papa dit weekend een goede griep heeft gehad, wilde mama (met de papa als bevallige assistent) de koorts opmeten. En hoe doen we dat met kleine mensjes? Een thermometer op een plaats die normaal niet veel licht ziet. Tamsin - clever as ever - zag haar kans schoon. Ze moest niet lang nadenken om de situatie in haar voordeel te gebruiken. Combineer een gesloten ruimte onder hoge druk met een stop die door een niets-vermoedende mama bereidwillig verwijderd wordt. En wat krijgen we? Inderdaad. Baby-poo tot tegen de muur aan de andere kant van de kamer (vooral tegen die muur, eigenlijk).

"Hi, my name is Aars, Tamsin Gunshot Aars."

Geluidjes

Tamsin heeft haar eigen stem ontdekt! Tot voor kort maakte ze wel veel geluidjes door te grollen of te brommen, en heel af en toe kwam er al een mini-kraai tevoorschijn, maar dat was dan niet meer dan een of twee keer per dag.

Gisteravond rond een uur of 10 is ze echt beginnen babbelen... en was zelf ook verwonderd over het feit dat ze dat kon. (Spijtig genoeg is ze niet gestopt met 'geluid' maken tot een uur of twee 's nachts...)

Douwe op bezoek en de eerste keer naar Belgie

Nog geen maand oud en al een globetrotter...

Nonkel Bart, tante Katrien en neefje Douwe zijn papa, mama en Tamsin voor kerstmis komen ophalen in Schotland. Slecht weer maakte hun heenreis met de boot verre van ontspannend... Het is een teken aan de wand als er aan die gangwand papieren zakjes hangen...
Nevertheless: ze hebben ervan genoten om hier in Edinburgh rond te hangen. En met twee Stokke's (de kinderwagen) hadden we redelijk wat bekijks hier: net of we op weg waren voor een foto-shoot.

Om Tamsin in Belgie te krijgen tegen kerst had ze een emergency travel document nodig van de ambassade in Londen. Wat hebben ze daarvoor nodig? Onder andere twee pasfoto's... En hier in Schotland is het niet de gewoonte dat een fotograaf dat doet (zoals in Belgie), maar je kan alleen pasfoto's laten maken in zo'n kotje in de supermarkt. De allereerste dag dat Tamsin uit het ziekenhuis was: wij dus naar de Tesco voor een mug-shot. En zo zag de pasfoto er ook wel een beetje uit (met ogen dicht en de handen van papa). Wat hadden ze verwacht? Zo'n baby verandert toch met de dag, dus zo'n pasfoto is vrij zinloos... In ieder geval hebben we dat emergency travel document op tijd aangekregen en kon onze jongedame haar eerste bootreis aanvatten. Hieronder poseert ze eventjes met grote neef Douwe in de kajuit.

Oma's

Dit is een korte post gewijd aan oma Monica en oma Jeanne die hier pre- en postbevallingslief-en leed hebben meegemaakt, inclusief slapeloze nachten, die hier de laatste dagen voor en de dagen erna de catering hebben verzorgd, tot in het ziekenhuis toe (waar de kersverse mama niet genoeg had aan het ziekenhuiseten) en die uiteindelijk Tamsins blijde intrede thuis met enkele uren hebben gemist omdat ze de boot naar Belgie moesten halen.

Bedankt!

Tamsin

Wat betekent "Tamsin" en waar vonden wij de naam:

Tamsin is een verkorte vorm van Thomasin ( of Thomasine, Thomasina) en dat is een vrouwelijke vorm van Thomas. Thomas was die apostel die we kennen als de "ongelovige" en de naam Thomas betekent, in het Aramees, tweeling.

Maar dat wisten we zelf pas nadat we de naam kozen ( dat kiezen van een naam was trouwens een nog moeilijker bevalling dan het bevallen van Tamsin zelf, maar dat is weer een ander verhaal.....)
Ik kende de naam Tamsin als een van de vrouwelijke hoofdpersonages uit de roman: The Return of the Native van Thomas (!) Hardy uit 1878, namelijk Tamsin (Thomasin) Yeobright.

Scottie is a girl: Tamsin !

Die dinsdag gebeurde er echter niets meer en ook de volgende dag waren er geen tekenen dus november was voorbij zonderde verwachte komst van Scottie!
Donderdag 1 december in de namiddag waren ze terug, en nu de "real thing": Weeen ! 's Nachts werden ze behoorlijk pijnlijk en tegen de vroege morgen kwamen ze om de 3 a 4 minuten. Dus we telefoneren naar het ziekenhuis. Maar waar ze in de pre-natale voor waarschuwden gebeurt: Als de toekomstige moeder nog in staat is te telefoneren is het nog te vroeg om binnen te komen !
De weeen worden echter te pijnlijk en rond 9 uur beslissen we toch om naar het ziekenhuis te gaan.
Daar moeten we gewoon wachten in de wachtkamer van de dagkliniek. Er zijn namelijk geen kamers vrij! Gelukkig ziet de receptioniste dat het serieus is en worden we toch naar een "pre-labour room" gebracht. Ook dit is echter niet veel meer dan een wachtkamer. En dat doen we dus, wachten, tot we rond 16u toch een kamer krijgen.

Om de pijn draaglijker te maken, raadt de vroedvrouw van diens eerst een warm badje aan. Dat helpt even maar wat later gaan we toch door met "gas and air".
Wat later maken we kennis met de nachtvroedvrouw. Als alles goed verloopt zal zij mij "verlossen". De dame in kwestie wordt "Frith" genoemd. Zij is een vijftiger van Iranese afkomst en was eerst professor literatuur in Iran. Toen de moeilijkheden daar indertijd begonnen kon ze haar vak niet meer uitoefenen.
Ze kwam naar Schotland ( ze had hier indertijd al gestudeerd) en herschoolde zich tot vroedvrouw. Die nacht hadden Jan en ik nog veel interessante babbels met haar.
Rond middernacht, en 8 cm ontsluiting, krijgen we de gevraagde epidurale. Daardoor vertragen de weeen even maar in de vroege ochtend "mag" het persen eindelijk beginnen. Scottie's gezichtje kijkt echter de verkeerde kant uit en als dat tijdens persen niet lijkt te draaien, wordt er een arts bijgehaald en de beslissing wordt genomen om de bevalling via forceps (verlostang) te doen. Daarvoor moeten we naar "theatre" oftewel operatiekamer: als het niet lukt kan dan meteen tot keizersnee worden overgegaan.

Maar het lukt en zaterdag 3 december om 7u20 (Schotse tijd) is ZE daar. Onze Scottie is een meisje: Tamsin ! Ze is 51 cm lang en weegt 2kg930 gram. Voluit heet ze Tamsin Johanna Rogier Aerts. Oma Monica is meter, opa Andre peter. Haar 2e en 3e naam kreeg ze van oma Jeanne en opa Roger.
En zo eindigt fase 1 van het project "scottie" dat met Vlaamse middelen op Nederlandse bodem werd opgestart en op Schotse bodem werd voltooid......

Wee-en en de ambetante specialist

Al voor de tweede nacht op rij heeft Indra geen oog dicht gedaan. Vanmorgen hadden we al een afspraak op 't ziekenhuis om te kijken of er nog genoeg amnionvocht is en of er geinduceerd moest worden. Daar kon I door de pijn in haar spannende buik niet op wachten, en we zijn dan ook al om een uur of negen met de valies naar 't ziekenhuis (New Royal Infirmary, Edinburgh) vertrokken. Zoals verwacht eerst aan de monitor om het hartje van de baby te volgen, en om te zien of er contracties zijn. En inderdaad: wee-en waren begonnen. Induceren was dus niet meer nodig. De vroedvrouw kon zelfs heel goed het hoofdje voelen. Maar spijtig genoeg is het hen niet gelukt om na te gaan hoeveel opening er al was. (De vroedvrouw is het niet gelukt, dus moest een ontzettend hooghartige, neerbuigende, ambetante dokteres het ook nog eens proberen... Niks dus...) Hun advies uiteindelijk: wandelt nog een beetje rond in 't ziekenhuis, dan komen we wee-en beter op gang.

Wij dus iets gaan eten in de cafetaria. Naarmate de tijd verstreek werd de pijn in I's buik minder en minder, en tegelijkertijd werd het steeds moeilijker om rond te dolen omwille van de kartonnen benen door de slapeloze nachten en het feit dat ze een griep begint te krijgen... Ondertussen was het al bijna een uur of twee, en hebben we aan de vroedvrouw dus maar gevraagd of we naar huis mochten om wat te gaan slapen.

Meanwhile zaten de toekomstige grootmoeders aan de pinten in Edinburgh, dus hadden we het huis voor ons alleen... Om te slapen...

Wedden dat het vannacht weer gaat beginnen?

Laatste week ???

Puur theoretisch is laatste week van zwangerschap om. Ik ben nu iets meer dan 40 weken zwanger. Nog even een terugblik op de voorbije 10 dagen.

Oma Monica is zaterdag 19 november aangekomen in Rosyth. Opa Roger kan de zaak jammer genoeg niet zo lang achter laten. Zondag zijn we gaan wandelen in de botanische tuinen: toekomstige vader en grootmoeder hebben wat rugpijn maar de zwangere vrouw wandelt flink door ( eerlijk gezegd toch ook wat vermoeid en met wat last van een hard buikje nu en dan)

Donderdagavond zijn Jan en ik nog even gaan winkelen voor de baby. We hebben geluk dat we zo veel baby-spullen mogen lenen, vooral van neefje Lander (en ook de grootouders hebben al voor 't een en 't ander gezorgd) maar we willen toch ook zelf nog wat leuke spulletjes kopen.
Op naar Mama's and Papa's dus, een baby-keten hier. We hadden in de cataloog een mooie mobiel met muziekje voor boven de wieg gevonden + bijpassende knuffel. Dus straks kijkt Scottie naar een ronddraaiend leeuwtje, girafke, zebra en olifant! De wieg is nu dus compleet. (foto)




Papa Jan liet ook oog vallen op mutsje en bijpassend handschoentjes in de vorm van het kopje en pootjes van een konijntje (allez, dat laat ik hem geloven, het zou evengoed een hond kunnen zijn, maar ingewijden weten dat dat niet echt zijn favoriete huisdier is..)

Vijdag afspraak in de New Royal Infirmary. Omdat ik 's anderendaags de "due date" bereik, willen ze het vruchtwater nog eens checken via een scan. Eventueel kan dan een beslissing gemaakt worden voor een eventuele inductie (gegeven mijn wat kleine buik, zullen ze me waarschijnlijk geen week laten uitlopen).
Jan moet naar een symposium, hij wil zo veel mogelijk dagen bewaren voor na de geboorte dus oma Monica gaat mee. Alles ziet er goed uit maar als baby niet komt in het weekend, checken ze opnieuw op dinsdag. Dan zal over eventuele inductie worden beslist. Aangezien het wat gesneeuwd heeft, wordt de beloofde foto van de buik in de tuin genomen.



Zaterdag: "Oma en Opa" Merksplas komen aan rond 15 uur. Opa Andre krijgt nu ook eindelijk het huis te zien. 's Avonds gaan we eten in een nabijgelegen pub waar Jan voorstelt dat ik Mexicaans of Indisch eet.
Dat zou de weeen op gang brengen.

Na een mislukte poging tot een bezoek van Roslin Chapel en een gelukte wandeling door het Schotse platteland loopt het weekeind op zijn eind, zonder geboorte! Opa Andre moet morgen al terug maar oma Jeanne blijft achter tot de geboorte. Ook oma Monica mag van opa Roger haar zwangere dochter nog niet in de steek laten.

De lijst

Op Liesbeth's verzoek: een (deel van) onze babylijst. 't Is er ene van de Baby 2000. (Brugge: 050/318170; Schoten: 03/6453782)

Onder andere (namelijk de grotere dingen):

• luiertafel Diana natuur (139 EUR)
• park Half Moon + lade (135 EUR)
  
• slaapzak Paard 70cm (56 EUR)
  
• trip-trap (149 EUR)
• relax Moby (89.95 EUR)
  
• speel- en wikkeldeken Lodger Sport rood (62.95 EUR)
• luieremmer (is al weg)
• microgolfsterilisator Avent (50.50 EUR)
• maxi-cosi (is al weg)
• babyfoon (is al weg)
  

Niet echt poetisch, maar da's voor volgende keer.

jan en indra

En de naam wordt...

Graptje. Sorry...

Stukje bij beetje komt alles hier in orde voor de baby. De wieg heeft net de tweede laag wijnrood gekregen ('claret red' van de B&Q (= de plaatselijke Gamma)) en mag weer 16 uur drogen. De kleertjes liggen klaar in de kast...

Indra is donderdag weer naar 't ziekenhuis geweest om naar 't hartje te laten luisteren (of eigenlijk: om te zien of de baby genoeg beweegt, omdat Indra's buik niet echt het volume van een zwangere olifant met gas heeft). Scottie werkte in het begin niet echt goed mee, en lag waarschijnlijk meer te slapen. ('k Zal toch de vader zijn dan, denk ik...) Maar even later liet hij/zij toch genoeg merken dat Indra wel de moeder is, gesticulatiegewijs.

Dinsdag weer twee uur naar de 'parent craft' klas geweest... of hoe we de baby moeten wassen en zo. Bezoekers van de eerste maand zijn gewaarschuwd: de vroedvrouw heeft de toekomstige moeders opgedragen om die allemaal aan 't werk te zetten. (Die strijk daarnet had dus eigenlijk niet gehoeven...)
Wat we ook geleerd hebben: er zijn borstvoeding-BH's met tijgermotief. Jawel.

Alles nog steeds picobello dus.

Morgen nog eens gaan wandelen en wat kleren kopen voor de papa.

Het huis

Op verzoek: sommige foto's van ons huis voor degenen die hier nog niet geweest zijn. 't Ligt op een honderdtal meter van de City Bypass (de ring, zegt maar...) op een toegangsweg naar Edinburgh.
En zo ziet het eruit:

En lukt dat met foto's?

Dat lukt... Daar moeten wel kindjes van komen... (Wie wordt er hier aan 't lijntje gehouden, he?)

laatste maand !

We zijn deze week dus onze laatste 4 weken ingegaan! 't Wordt spannend ! Week 36+ was ook een drukke week, vooral voor de toekomstige mama:

• dinsdagnamiddag: prenatale "parentcraft class" van 14u tot 16u: deze week over borstvoeding ! Vorige week was het onderwerp de bevalling zelf en is papa Jan meegegaan. Nu was er slechts 1 vader aanwezig ;-) . Volgende week gaat de "les" over het "thuiskomen met baby", dan komt Jan ook weer meeluisteren.
• woensdagmorgen: prenatale yoga. Door mijn tijdelijke job, ben ik een zestal weken niet geweest en dat merkte ik. Mijn buik zit duidelijk meer in de weg, en ook hoger, zodat sommige oefeningen niet meer zo soepel gaan. Ik heb de schouderstand toch ook weer geprobeerd en dat lukte nog redelijk goed. Redelijk wat ademhalingsoefeningen gedaan.
• donderdag 12u30: Jan en ik hebben een afspraak in The New Royal Infirmary ( het universitair ziekenhuis waar ik binnen enkele weken ga bevallen) voor een gewichtscan. Alles in orde en ook hartje klinkt goed.
• vrijdag 10u: veertiendaagse controle door de vroedvrouw. In 10 minuten binnen en buiten. Alles in orde.
  

Belgie op de hoogte

Eindelijk een manier gevonden om familie en vrienden in Belgie/Nederland op de hoogte te houden van ons reilen en zeilen. Vooral met de verhuis en de baby die eraan komt.

We hebben aan allerlei manieren gedacht... (1) Email. Voordeel: is al volledig geinstalleerd, en iedereen is er (tenminste een beetje) vertrouwd mee. Nadeel: wordt heel vervelend als je foto's wil doorsturen. (2) Website op eigen computertje. Voordeel: alles volledig zelf onder controle, en website op te zetten zoals we zelf willen. Nadeel: computer moet constant opstaan, is heel erg traag, en software moet geinstalleerd worden. (3) Blog (zoals dit geval). Voordeel: zou gemakkelijk in gebruik moeten zijn, en het is mogelijk om mensen automatisch te laten weten dat we iets toegevoegd hebben. Nadeel: we weten zelf maar half (of eerder: 12.57%) hoe dat hier werkt.

Keuze voorlopig: een blog (of web-log). In de loop van de dagen/weken/maanden hopen we jullie hier een beetje op de hoogte te houden, en we proberen ook uit te zoeken of en hoe we hier foto's van het huis en Scottie kunnen 'publiceren.'

'k Ben benieuwd...
Jan (en bij uitbreiding: Indra)